عبد الحسين نوايى

279

رجال كتاب حبيب السير ( فارسى )

شرايط افاده به‌جاى مىآرد . ( جزو 4 ، ج 3 ، ص 114 ) مولانا ميرك كيانى در سلك عظماى علماى تبريز منتظم است و در علم تفسير و معانى و بيان مهارت كامل دارد . ( جزو 4 ، ج 3 ، ص 114 ) مولانا ضياء معاصر يعقوب ميرزا بود و در زمان عنفوان جوانى جهت تحصيل به دار السلطنهء هرات توجه فرمود و بعد از چندگاه كه در آن ديار در ظل تربيت و رعايت امير نظام الدين عليشير به‌سر برد ، ميل وطن كرده بار ديگر روى به تبريز آورد و او به حقر جثه و لطف طبع اتصاف داشت و اشعار دلپذير بر صحيفهء ضمير منير مىنگاشت . اين مطلع از آن جمله است كه : خوش آن ساعت كه آيد ترك من شمشير كين با او * رقيبان جمله بگريزند من مانم همين با او ( جزو 4 ، ج 3 ، ص 114 ) شيخ علاء الدين على بن عبد العالى علوّ مرتبهء آن نقطهء دايرهء تقوا و طهارت در تحصيل علم و فقاهت به مثابه‌اى است كه در مذهب عليهء اماميه نزديك به سرحد اجتهاد رسيده از غايت علوم عقلى و نقلى معتقد احكام اسلام و مرجع علماى واجب الاحترام گرديده . فصاحت بيان و طلاقت لسان آن حضرت از درجهء توصيف بلندتر است و نهايت ديندارى و پرهيزكاريش نزد اكابر و اصاغر بشر امرى مقرر . از جملهء مولفات بلاغت سماتش حاشية الفيه و رسالهء جفريه در ميان طوايف انام مشهور است و در تاريخ مذكور . حدود بغداد و نجف از طلعت خورشيد خاصيتش فايض النور . ( جزو 4 ، ج 3 ، ص 114 )